Like Us On Facebook

Facebook Pagelike Widget

Avonturen in het Oosten

Ons gezin is vertrokken met de oosterzon, om een staartje van de feestelijkheden van Chinees Nieuwjaar mee te maken in Hong Kong. (Jullie allemaal ook nog een gelukkig jaar van de Haan!).

De ontmoeting met de familie

In Hong Kong wachtte ons een warm familiebad, Koen (Kwoon) heeft wel twintig tantes hier die allemaal vol verwachting de eerste zoon van de enige broer van de familie wilden zien. Onze tijd hier vulde zich gauw met het ene na het andere eetfestijn: yam cha met duizend verschillende dim sum hapjes, Chinese fondue (hot pot), enzovoorts. Heel lekker, maar wel erg veel vlees, suiker en witte producten. Jet heeft in zijn hele leven niet zoveel suiker, wit brood en onveilig vlees gegeten als in deze drie weken. Om maar niet te beginnen over televisie kijken. (Gelukkig vertonen ze alleen natuur- en cultuurdocumentaires over ‘het Wilde China’).

Ontmoeting met overgrootoma

Een roze wolk van adorerende tantes en nichtjes

Minivakantie in Taiwan

Verder zijn we ook een weekje naar Taiwan gegaan, waar we in een bed & breakfast hebben verbleven in het hartje van Tainan. Vele busritten naar zoutbergen gehad. Helaas lukte het ons niet om de zeer gewenste groene wilde natuur op te zoeken, aangezien alle openbaar vervoer vrij omslachtig was. En met een peuter op je rug, ga je ook niet zo snel hiken. De mensen waren zeer vriendelijk en galant in Taiwan, en ik mis de bubble tea nu heel erg.

Er was zowaar een Hello Kitty cafe, genaamd Hello Kitty Chat Day, dat van binnen en buiten alles in schattige poezenstijl had. Oh my, so kawaii! Op dat gebied konden wij sowieso in Taiwan ons hart ophalen. Door de invloeden van Japanse en ook Nederlandse bezetting is het cuteness galore op dit zuidelijke eiland. Hieronder een fotogalerij.

Voeden en dragen in Hong Kong

 

 

Zulke tegenstellingen. De metropool die nooit slaapt

En een kalme haven. Hier op Discovery Bay.

De controversiële positie van borstvoeding in Hong Kong was van tevoren voor mij al erg stressvol. Ik maakte me zorgen, omdat ik gelezen had dat het illegaal was om in het openbaar borstvoeding te geven. Wachtte mij een gevangenisstraf of een of andere hoge boete als ik onderweg Jet een slokje liet drinken? Gelukkig is onze Tula drager heel discreet, en daarnaast zijn alle mensen vastgelijmd aan hun telefoonschermpjes, dus niemand heeft wat gemerkt terwijl we lange uren van hot naar her reisden met de MTR (Massive Transit Railway oftewel metro).

Zie jij dat hij drinkt nu?

Helaas was het tijdens enkele familiebijeenkomsten soms wel vervelend. Tantes die hun arm lukraak tussen mij en Jet legden bij wijze van grapje, terwijl ik hem net in de drager had gestopt omdat hij ontroostbaar aan het huilen was. Dat is toch niet zo grappig maar vooral irritant. Toen ik me eens, bij wijze van meegaan met de meerderheid, me maar opsloot in de slaapkamer en daar met ontblote boezem (want toch privé?) zat, stoof natuurlijk net de zoveelste achterneef naar binnen die vervolgens met rood aangelopen hoofd gauw weer terugtrok.

Over privé borstvoedingsplaatsen gesproken echter, op dat punt kan Nederland nog veel leren van Hong Kong. Bijna elke mall, hoe afgelegen dan ook, beschikt wel over een prachtig vertrek met warme tissuehouders, koud en warm water, loungestoelen, en vrolijke mobiles boven de verschoonplekken. Niets geen vieze wc’s waar je je op moet sluiten als je niet in het openbaar bv wilt geven. Het enige wat nog ontbrak was een luxueuze massagestoel, maar als ik lang genoeg had gezocht hadden we dat vast en zeker ook nog gevonden. Jet speelde het liefste wild met alle aan- en uitknoppen, dus erg veel had ik niet aan deze rustige drinkplaatsen. Toch goed gedaan hoor Hong Kong! In Nederland verwacht men dat je overal je kindje aanlegt in het openbaar, want “het mag hier gewoon overal hoor”. De keuze om een babyvriendelijke borstvoedingsruimte in te gaan, is vooral met een heel kleintje wel erg fijn, aangezien daarbij dragers niet echt werken om discreet te voeden.

Jet en ik op de bovenste verdieping van de mall

Dragen was echt hemels in Azië. De nauwe straatjes overstroomd met mensen zijn prima te doen met onze favoriete Tula drager. We gaan de ‘Jet Toddler’ drager nog aanschaffen, aangezien hij erg snel groeit.

Luiers zijn echter extreem duur in Hong Kong. Uit weerzin tegen gedoe, hebben we de wasbare luiers thuisgelaten. Daar heb ik best spijt van gehad tijdens die drie weken dat we weg waren.

Hoe is het om ouder te zijn in Hong Kong?

In Hong Kong is de economie is extreem neoliberaal: een competitieve samenleving waarin de kindertijd zoals wij die kennen in Nederland hier zo goed als afwezig is. Vanaf een prille leeftijd van 9 maanden worden baby’s, dreumesen en peuters gedrild met flashcards, leerboeken en methoden. Vanaf 2,5 gaan ze al naar school. Er zijn grote verschillen in openbare en particuliere scholen, waarvan de laatste vaak erg prijzig zijn. Een goede kost ongeveer 1000 euro per maand. Daarnaast werken ouders vaak beiden fulltime, wat soms zelfs met ‘alternate Saturday’ is: een extra zaterdag werken om de week. Kinderen worden dan meestal verzorgd door Filipijnse nanny’s, wiens leefomstandigheden vaak erbarmelijk zijn. De ergste horrorverhalen die de rondte doen gaan over nanny’s die moeten slapen op een houten plank op de vloer. De meesten mogen niet meeeten met de rest van het gezin. Sommige gezinnen zoals Koen’s familie gelukig zijn de uitzondering op de regel, en behandelen hun nanny’s wel vriendelijk en ook een beetje als een deel van het gezin. Maar steeds wisselende verzorgers doet de hechtingsrelaties van kleintjes geen goed ben ik bang. Ouderschapsverlof is net als in Nederland 3 maanden, en voor mannen minimaal of niet aanwezig.

Sociale verandering, eenzaamheid en aandacht in Hong Kong

Ons dagelijks heen en weer reizen kostte veel energie, aangezien onze verblijfplaats in HK erg afgelegen was. Als we naar centrale punten in de stad willen reizen, waren we al gauw minstens een uur bezig. Wat ons opviel tijdens die lange ritten in de MTR was de uitgebluste indruk die de medepassagiers maakten, alleen maar starend naar hun Facebook updates, Candy Crush of soapseries. Mocht je dan iemand’s oogopslag vangen, dan lag er vaak een ondertoon van ongelukkigheid in hun ogen. De stress van het dagelijkse bestaan en hun gebrek aan bestaanszekerheid is van hun afleidingsverslaving af te lezen. Zaken zoals AOW of een ziektekostenverzekering zijn onbekend hier. Zelfs tijdens romantische dates of etentjes kijken stelletjes elkaar nauwelijks aan en leken ze meer geintereseerd of zij alweer een Whatsapp update hadden ontvangen. Het voelde schrijnend aan, het grote tekort aan werkelijk menselijk contact in een immense zee van mensen dat wij zagen.

Desondanks hebben wij veel hartverwarmend contact gehad met lieve familieleden en mensen uit het dichtbijzijnde dorpje. Familie is erg belangrijk in Hong Kong en de familietradities ook. Dit wil ik graag meenemen om thuis ook in ere te nemen, zo wil ik graag een centraler altaartje maken voor onze voorouders. (Het liefst zonder dagelijks wierrookstokjes af te steken, want dat is heel slecht voor de gezondheid van kleine kinderlongetjes. Dat doen ze wel in China namelijk.)

Familie tradities. Onderweg om het familiegraf te verzorgen.

Het verblijf in Hong Kong gaf me veel inspiratie voor mijn leven in Nederland, maar ook zin om bij te dragen aan een duurzame verandering daar, zoals plastic afval opruimen, of biologische voeding te promoten. We hebben plannen gemaakt om over een jaar, als mijn therapie afgelopen is, terug te keren en wat langer te blijven. Het zou gaaf zijn om daar een project te doen.

We spraken ook nog een man in de buurt, die een website is begonnen die lokale biologische boeren verbond met consumenten: een webshop. Hij was erg teleurgesteld in de gehoopte sociale verandering die er tijdens de Umbrella Revolution leefde. Volgens hem is daar weinig van overgebleven. De jongeren deden alleen maar mee omdat het hip en trendy was, werkelijk engagement noch rebelsheid was aanwezig. De kids deden braaf hun huiswerk op de demonstraties, en uiteindelijk ging iedereen toch op tijd naar huis en hield de hipster social media trend #UmbrellaRevolution er mee op.

Sociale verandering bereik je niet zo snel. Toch heeft het verblijf in Hong Kong ook echt mijn ogen geopend weer voor wat een welvaart en luxe wij hier in Nederland hebben, met onze ziektenkostenverzekering, onze sociale zekerheid en de solidariteit die wij toch opgebouwd hier hebben met elkaar. De verkiezingsuitslag draagt daar ook aan bij: dat Groenlinks zoveel heeft gewonnen, en in Amsterdam zelfs de grootste partij is geworden! We zijn blij om terug thuis te zijn. Jet is dolgelukkig om de poesjes weer te zien en al zijn speelgoed. Hij is zo gegroeid in die ene maand. Een terugkomst voelt als een nieuw begin.

Nijntje op Beijing Airport!

Waar een gigantische Nijntje speelhoek is op de gate van vluchten die naar Nederland vertrekken

Op naar de toekomst!

Anthropologist, Mother, Yogi, Chocolate addict and writer

Geef een reactie